Sweet dreams

Σάββατο, 12/08/2017

 

Η Κατερίνα Μπέη μοιάζει να γεννήθηκε για να δημιουργεί όμορφες ιστορίες δοσμένες με ανατρεπτικό χιούμορ, μέσα από κινηματογραφικά σενάρια, θεατρικά έργα ή τις σελίδες βιβλίων και περιοδικών. Μία από αυτές διηγείται στο τέταρτο μυθιστόρημά της. 

Είναι από τις ξεχωριστές περιπτώσεις γυναικών. Αυτές που δεν ησυχάζουν. Δέκα χρόνια δημοσιογράφος σε περιοδικά, τέσσερα βιβλία, μια σειρά από τηλεοπτικά και κινηματογραφικά σενάρια, με πιο γνωστό αυτό της Θηλυκής Εταιρείας. Και παρόλο που θα μπορούσε να επαναπαυθεί στις δάφνες και τους εντατικούς ρυθμούς της καθημερινότητάς της –υπογράφει το σενάριο και το casting της νέας ταινίας του Νίκου Περάκη, Success Story-Γκρι Κωμωδία, που θα βγει τον Νοέμβριο, και μιας ταινίας για τη ζωή της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου– η Κατερίνα Μπέη αναζητά συνέχεια απαντήσεις σε ερωτήματα που γνωρίζει ότι δεν έχουν εύκολες απαντήσεις. Και γι’ αυτό άλλωστε είναι τόσο ενδιαφέροντα.


Συναντιόμαστε ένα απόγευμα στην περιοχή του Ψυρρή, όπου μένει, να μιλήσουμε για το νέο της βιβλίο Στη Χώρα του Παντού και του Πουθενά. Έχει την ίδια αποφασιστικότητα, τον ίδιο αυτοσαρκασμό και την ίδια ευλογία της αισιοδοξίας με τις ηρωίδες της, οι οποίες παρά τις προσωπικές μάχες πιστεύουν με πάθος στη δύναμη της ζωής, που βρίσκει πάντα τρόπο να αποκαθιστά τις πληγές. Τρία κορίτσια, η Φάνια, η Ηλένια και η Χαρά, διαφορετικές και τόσο ίδιες, γίνονται φίλες από την πρώτη δημοτικού και αναζητούν μέσα από ματαιώσεις, ανασφάλειες, μητρικές γαλουχίες και άντρες –άλλοτε ανεπιτυχώς παρόντες και άλλοτε ευεργετικά «απόντες»– να βρουν την άκρη του νήματος.


«Η κεντρική ιδέα ήταν ο τρόπος που ιστορίες του παρελθόντος –οι συγκρούσεις με τη μητέρα/γιαγιά, η έλλειψη του πατέρα, κοινή σε όλες– υπονομεύουν το μέλλον. Αν και τοποθετείται στο παρόν, δεν ήθελα να έχει χρονικό περιορισμό. Είναι τρεις γενιές γυναικών που θα μπορούσαν να βρίσκονται σε όλες τις εποχές». Οι χαρακτήρες εξελίσσονται πάνω σε μια λεπτή γραμμή που τα περιλαμβάνει όλα, δράματα, χιούμορ, αυτοσαρκασμό, εξάρσεις, ρομαντισμό, λύτρωση, όπως στην κανονική ζωή. Η ίδια άλλωστε δεν πιστεύει στην έμπνευση, αλλά στη σκληρή δουλειά, και οι ηρωίδες της δουλεύουν ανεξάντλητα με τον εαυτό τους. Και αναπληρώνουν την έλλειψη της κανονικής τους οικογένειας με μια νέα, θέτοντας έναν μόνο κανόνα: ό,τι και να γίνει, η μία θα είναι πάντα δίπλα στην άλλη. Ένα γυναικείο βιβλίο που καταλήγει αντρικό και, εντέλει, ψυχοθεραπευτικό. Χωρίς ηθικά διδάγματα και χειριστική σοβαροφάνεια.


«Στο τέλος της μέρας, κρατάω τη συμβουλή του πατέρα μου: Ό,τι έγινε έγινε, δες τι μπορείς να αλλάξεις». Που σημαίνει ότι το βιβλίο έχει happy end. Στη συνέχεια μάλιστα που ετοιμάζει ήδη, οι ηρωίδες θα συναντηθούν με ηρωίδες προηγούμενων βιβλίων της σε ένα σχολικό reunion που θα κλείσει τους κύκλους/εκκρεμότητες του παρελθόντος. Το happy end, ωστόσο, δεν είναι ανώδυνο ούτε ανέξοδο. Όλο το μυθιστόρημα διατρέχεται από τους στίχους του τραγουδιού Sweet Dreams των Eurythmics, που συνοδεύει τις ηρωίδες σαν leitmotiv, ένα mantra που προσφέρει καταφύγιο στις προσωπικές συγκρούσεις: «Some οf them want to use you / Some of them want to get used by you». Who are we to disagree?

 

bei02


Το νέο βιβλίο της Κατερίνας Μπέη Στη Χώρα του Παντού και του Πουθενά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σαββάλας.

Κείμενο: Τατιάνα Οικονομίδου

Tags: