Βιος & Πολιτη στις Σπετσες

Παρασκευή, 13/10/2017

 

Η Χριστίνα Πολίτη έζησε στον παλμό του φετινού Spetses Mini Marathon, απόλαυσε τη γοητεία ενός νησιού που διατηρεί πάντα την αρχοντιά του και δηλώνει απερίφραστα: #ΙLoveSpetses #ΙLoveMoussaka

Δεν ξέρω αν η κρίση γεννάει κροίσους, το μόνο σίγουρο είναι ότι σε οδηγεί στις σταθερές αξίες. Το Spetses Mini Marathon, που διοργανώνει υποδειγματικά κάθε χρόνο η Μαρίνα Κουταρέλλη, είναι πια μια σταθερή αξία. Και έχει μεγάλη διαφορά από όλα τα άλλα. Κατ’ αρχάς, γίνεται στο αρχοντικό νησί των Σπετσών, το μεγαλείο των οποίων δεν μπορεί να διαταράξει κανείς. Κατά δεύτερον, δεν είναι ένα κάλεσμα αχταρμάς και προσωπικών δημοσίων σχέσεων. Ο τρόπος που διαφημίζονται οι χορηγοί είναι ο πιο σικάτος στην αγορά – με αποτέλεσμα να γεμίσω το ψυγείο μου με πρωτεΐνες Arla όταν γύρισα.

 

Politi_Spetses_1

Με τον Δήμαρχο των Σπετσών, Παναγιώτη Λυράκη, και τον καλύτερο πρέσβη του νησιού, Χρήστο Ορλώφ. Η παραλία μου, ο Άγιος Νικόλαος. Με τον Κώστα Σπυρόπουλο, τη Μαρίνα Κουταρέλλη και τον Εκδότης της ΓΥΝΑΙΚΑΣ και μαραθωνοδρόμο Δημήτρη Αργυρόπουλο. Το καλύτερο τραπέζι στον Ταρσανά.

 

Θα έτρεχα κι εγώ τα 5 χιλιόμετρα, ή έστω θα τα περπατούσα, αλλά από τη χαρά μου που περνούσα ένα Σαββατοκύριακο με καλοκαιρινό καιρό μέσα στο φθινόπωρο πήγα και βούτηξα στη θάλασσα μπροστά στον Άγιο Νικόλαο, την «παραλία» της καρδιάς μου τα τελευταία δύο χρόνια. Είχα την τύχη να φιλοξενηθώ στο Zoe’s Club, ένα μπουτίκ ξενοδοχείο πρότυπο. Ό,τι και να αναζητήσεις στο καλόγουστο δωμάτιό σου το βρίσκεις – πέραν του εκπληκτικού πρωινού του. Μπροστά από το Zoe’s, ένα παλιό σπίτι με τις προτομές του καπετάνιου και της καπετάνισσας στην είσοδο. Απέναντι, το σπίτι του Μιχάλη Ζαμάφτα, το οποίο επισκεπτόμασταν όταν ανακαινιζόταν τη δεκαετία του ’80, τότε που στις Σπέτσες βασίλευαν οι Κουλουβάτοι. Το νησί έχει τη δική του ιστορία – και όχι μόνο της Μπουμπουλίνας. Αυτό το Σαββατοκύριακο πέρασα τα πιο ρομαντικά βράδια σε μπαράκι που ατενίζει τη θάλασσα. Λιάστηκα στον Ταρσανά ταΐζοντας τα ψάρια και τις πάπιες που κατοικούν δίπλα στην οικία Προκοπίου, και έκανα φινάλε με μία στάση στην Επίδαυρο στη διαδρομή της επιστροφής. Είναι μαγεία αυτή η χώρα και νομίζω πως πρέπει να επαναφέρουμε και τη σταθερή αξία του μουσακά – που έχει παραγκωνιστεί με τις διατροφές και που απόλαυσα με μπύρα στο εστιατόριο της Επιδαύρου, αλλά και χθες βράδυ στον Ζορμπά στην Πλάκα. Κρατάτε σημειώσεις και θα με θυμηθείτε…

 

Politi_Spetses_2

Χωριάτικη και μουσακάς στην Επίδαυρο. Να επισημάνω ότι στις Σπέτσες ζει και εργάζεται ο Νεκτάριος, ο καλύτερος κομμωτής! Το θεϊκό Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.


Στην κορυφή της σελίδας: Άποψη της πισίνας στο Zoe’s Club.