To success story της Φιονας Γεωργιαδη

Τετάρτη, 01/11/2017

 

H πρωταγωνίστρια της νέας ταινίας του Νίκου Περάκη εξιστορεί στη ΓΥΝΑΙΚΑ την πορεία της από τα αμφιθέατρα της Νομικής Αθηνών μέχρι τις θεατρικές σκηνές της Νέας Υόρκης και τα ελληνικά κινηματογραφικά πλατό.

Ένα νεαρό κορiτσι στέκεται ανυπόμονα ανάμεσα στους αποφοίτους στην τελετή ορκωμοσίας αυστηρού και υψηλού κύρους πανεπιστημίου της Γηραιάς Αλβιόνας. Ο πρύτανης τη συγχαίρει για την προσπάθειά της, της απονέμει το μεταπτυχιακό της δίπλωμα στο Ευρωπαϊκό Δημόσιο Δίκαιο και τη ρωτά για τα επόμενα σχέδιά της. Εκείνη χαμογελά αμήχανα, απαντά κάτι αόριστο και ξεγλιστρά αθόρυβα από το οπτικό του πεδίο. Στη σκηνή που ακολουθεί, βρίσκεται στον πίνακα ανακοινώσεων του αεροδρομίου του Λονδίνου τσεκάροντας την επόμενη πτήση για Νέα Υόρκη. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι απόσπασμα από κινηματογραφικό σενάριο, δεδομένου ότι οι τολμηρές αποφάσεις, αυτές που ξαφνιάζουν τους γύρω σου και αλλάζουν τη ζωή σου πιο γρήγορα, βρίσκουν πιο εύκολα θέση σε παραγράφους βιβλίων και κινηματογραφικά πλατό παρά στην πραγματικότητα. Κι όμως, αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο η Φιόνα Γεωργιάδη επέλεξε να κλείσει το κεφάλαιο της Νομικής –για την οποία δούλεψε συνολικά 7 χρόνια– και να χαρίσει στον εαυτό της μια ευκαιρία να ασχοληθεί με αυτό που πραγματικά επιθυμούσε: την υποκριτική. «Ήμουν πάντα πολύ καλή μαθήτρια, υπήρχαν χρονιές που τελείωνα με 20 το Κολλέγιο Αθηνών. Ως έφηβη, ήμουν ιδεολόγος και πολύ ρομαντική, πίστευα πως θα μπορούσα να αλλάξω τον κόσμο προς το καλύτερο και οι νομικές σπουδές ήταν το όχημα για αυτόν τον σκοπό. Η πρώτη μου επαφή με το θέατρο έγινε μέσω μιας σχολικής παράστασης, σε ηλικία 11 χρονών. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς ένιωσα, ήταν υπέροχο το συναίσθημα του να είσαι πάνω στη σκηνή. Συμμετείχα σε θεατρικά δρώμενα σε όλη τη διάρκεια του σχολείου και ως φοιτήτρια πλέον στη Νομική ξεκίνησα να παίρνω παράλληλα μαθήματα φωνητικής, αυτοσχεδιασμού και υποκριτικής στο Θέατρο των Αλλαγών. Μέχρι εκείνο το σημείο δεν χρειαζόταν να επιλέξω, ανταποκρινόμουν με σχετική άνεση σε όλες μου τις υποχρεώσεις και υπήρχε ισορροπία μέσα μου. Στο μεταπτυχιακό, όμως, τα πράγματα ζόρισαν. Αφοσιώθηκα στο διάβασμα, πιέστηκα ψυχολογικά και αυτός ο φόρτος εργασίας με διευκόλυνε να πάρω μια απόφαση: δεν ήμουν ευτυχισμένη με αυτό για το οποίο πάσχιζα. Επέστρεψα στην Αθήνα για να δώσω εξετάσεις για την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και ολοκληρώνοντας κι αυτή την εκκρεμότητα άρχισα να διερευνώ πώς θα μπορούσα να εμπλακώ πιο ενεργά στο θέατρο. Εκείνη την περίοδο συνάντησα τον Γιώργο Καραμίχο, ο οποίος με συμβούλεψε να φύγω στο εξωτερικό, αν είχα τη δυνατότητα. Την ημέρα που ορκιζόμουν για το μεταπτυχιακό, ήξερα πως δεν θα έκανα ποτέ ξανά κουβέντες για θέσεις σε νομικά γραφεία και προοπτικές εξέλιξης στον συγκεκριμένο χώρο».

 

fiona01
Ολόσωμη φόρμα Elisabetta Franchi, Eponymo E>More. Σκουλαρίκια και βραχιόλια Swarovski, Swarovski Boutique. 

 

Η Νέα Υόρκη τής ταίριαξε. Σκληρή και ανταγωνιστική πόλη, άλλα και έτοιμη να υποδεχθεί τα όνειρα κάθε επίδοξου καλλιτέχνη, τη φιλοξένησε για τέσσερα χρόνια. Αρχικά, παρακολούθησε ένα σεμινάριο για musical theatre στο New York Film Academy και στη συνέχεια καθ’ υπόδειξη των δασκάλων της γράφτηκε στη δραματική σχολή ΗB Studio στο Μανχάταν. «Οι φίλες που έκανα εκεί αλλά και η σχολή έπαιξαν ιδιαίτερο ρόλο στο να περάσω καλά. Η σχολή λειτουργούσε σαν λέσχη, υπήρχε οικογενειακή ατμόσφαιρα και συνεργατικό πνεύμα. Οι καθηγητές μάς ενθάρρυναν να είμαστε δημιουργικοί, να δοκιμάζουμε διάφορες κατευθύνσεις, αλλά μας ενέπνεαν και αίσθημα ευθύνης για αυτό που κάναμε». Μετά τις σπουδές, δούλεψε στο θέατρο, συμμετείχε σε ταινίες μικρού μήκους και web series, συμπλήρωνε το εισόδημά της με μεταφράσεις και ιδιαίτερα μαθήματα ελληνικών και οργάνωνε τη νέα της ζωή χωρίς να έχει στα πλάνα της να επιστρέψει άμεσα στην Ελλάδα. «Δεν υπήρχε επαγγελματικά καμιά επαφή με το ελληνικό στοιχείο, μέχρι τη στιγμή που μου πρότειναν να παίξω στο Σταθάκειο Πολιτιστικό Κέντρο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Νέας Υόρκης, στην Αστόρια. Θα συμπρωταγωνιστούσα με τον Στράτο Τζώρτζογλου στην παράσταση "Love - Βαλς με τον Έρωτα", σε σκηνοθεσία Χριστίνας Κάλλας και σκηνικά της διακεκριμένης εικαστικού Λυδίας Βενιέρη. Ήταν πολύ σημαντικό το βήμα αυτό για μένα, ξαφνικά απευθυνόμουν σε ένα μεγαλύτερο κοινό, με καταξιωμένους συντελεστές. Τελικά, γράφτηκαν πολύ θετικά σχόλια για την παράσταση, τα οποία στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στην παραγωγή της τηλεοπτικής σειράς του ΑΝΤ1 "Μπρούσκο", που τότε αναζητούσε Έλληνες ηθοποιούς στην Αμερική. Έκανα μια οντισιόν και πήρα το ρόλο της Άλκηστης».

 

Η «προίκα» της από την ελληνική showbiz περιλαμβάνει μέχρι στιγμής τη συμμετοχή της στο σίριαλ αυτό και τον κεντρικό ρόλο που της εμπιστεύθηκε ο Νίκος Περάκης στη νέα του ταινία, «Success Story», η οποία βγαίνει στις αίθουσες αρχές Νοεμβρίου. Πριν ακόμα μου μιλήσει για την ταινία, τονίζει πως δεν θα είχε καταφέρει να σταθεί σε κινηματογραφικό σετ αν δεν είχε προηγηθεί η εμπειρία της τηλεοπτικής παραγωγής. «Μπορεί το "Μπρούσκο" να φέρει το στίγμα της καθημερινής σειράς, με ό,τι αυθαίρετα συμπεράσματα μπορεί να βγάλει ο καθένας για τις διαδικασίες και την ποιότητα της παραγωγής, εγώ όμως ξέρω ότι η συμμετοχή μου στο σίριαλ με βοήθησε με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, και τους ευχαριστώ που με τίμησαν με την προτίμησή τους. Ήταν άσκηση ετοιμότητας για αυτό που θα ακολουθούσε». Η ταινία πραγματεύεται τα κλισέ της ελληνικής κοινωνίας στα χρόνια της κρίσης, μέσα από το ειδύλλιο ενός ζευγαριού. «Ο Περάκης αποστρέφεται τον διδακτισμό και καθετί μελοδραματικό. Προτιμά να σχολιάζει την ελληνική πραγματικότητα μέσα από το χιούμορ και την υπερβολή. Ακόμα και μέσα από μια αλληγορία, όλοι μπορούμε να εντοπίσουμε στοιχεία ταύτισης με όσα δυσάρεστα και τραγελαφικά βιώνουμε», υποστηρίζει.

 

fiona03

Φόρεμα και καμπαρντίνα, Marks & Spencer. Παπούτσια Rachel Zoe, Καλογήρου. Σκουλαρίκια Swarovski, Swarovski Boutique.

 

O χαρακτήρας που υποδύεται είναι η Τζωρτζίνα Τσελέπη, μια νεαρή ηθοποιός με μικροαστικό background, που ερωτεύεται έναν άντρα ηλικιακά μεγαλύτερο, γοητευτικό και επιτυχημένο golden boy (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης). «Φαινομενικά αταίριαστοι, στην ουσία τους μοιάζουν να κινούνται γύρω από έναν πολύ κοινό άξονα», επισημαίνει. Μου εξηγεί ότι ο καθένας μπαίνει για τους δικούς του λόγους στη δίνη αυτής της σχέσης και οι χαρακτήρες αποδομούνται πλήρως όταν οι καταστάσεις γίνονται οριακές. «Είναι πολύ δύσκολο να συνυπάρξεις σε έναν γάμο αν δεν ξέρεις τον εαυτό σου», σημειώνει. Η ίδια αναφέρει πως είναι ιδιαίτερα επιλεκτική στις σχέσεις της. Βαριέται εύκολα, κι ενώ επιζητά την αρμονία, ταράζει συχνά τα νερά, επιδιώκει την εγκεφαλική πρόκληση και δίνει ιδιαίτερη σημασία στις προθέσεις που υπαγορεύουν τις κινήσεις του άλλου. «Αν ο σύντροφός μου είναι ειλικρινής απέναντί μου, ακόμα και αν δεν καταφέρουμε να επικοινωνήσουμε και ατυχήσει αυτός ο δεσμός θα εκτιμήσω τη στάση του, θα έχει θετικό πρόσημο για μένα αυτή η γνωριμία». Στην ταινία, η Τζωρτζίνα μένει έγκυος, έχει μια δύσκολη εγκυμοσύνη, υποφέρει από επιλόχεια κατάθλιψη και τελικά συνειδητοποιεί πως ίσως να μην έπρεπε να έχει εξελιχθεί έτσι η ζωή της. Παρατηρώ ότι τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες γυναίκες εκφράζουν δεύτερες σκέψεις για τη μητρότητα και αποφασίζουν να μην κάνουν παιδιά και ζητώ τη γνώμη της. «Είναι αξιοσέβαστη κάθε άποψη, πρέπει κάποια στιγμή να αποτινάξουμε από το μυαλό μας όλα αυτά τα στερεότυπα του τι κάνει μια γυναίκα ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη. Απλώς, δεν υπάρχει πρόβα τζενεράλε σε αυτήν την περίπτωση. Δεν μπορείς να ανατρέψεις την απόφασή σου να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί επειδή δεν ταιριάζει στο μοντέλο της ζωής σου, ούτε βέβαια να το βαρύνεις με τα δικά σου απωθημένα». Αναφέρει πως έχει αρκετές φίλες που έχουν παντρευτεί και έχουν κάνει παιδιά και προσπαθεί να ζυγίσει τις δικές της επιθυμίες σχετικά με την απόκτηση οικογένειας. «Θα ήθελα να βρεθώ σε αυτήν τη θέση, υπακούοντας στα δικά μου πιστεύω, αυτά με τα οποία ανατράφηκα και αυτά που υιοθέτησα στην πορεία της ζωής μου. Πολλές γυναίκες αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους σαν προέκταση του εαυτού τους, τα επιδεικνύουν σαν τρόπαια, τα επιφορτίζουν να εκπληρώσουν τα δικά τους όνειρα. Τα παιδιά είναι σαν τα βέλη, τους δίνεις μια ώθηση και τα αφήνεις να διαγράψουν ελεύθερα μια πορεία. Εγώ μεγάλωσα σε ένα σπίτι με ελευθερία, αν και υπήρξαν εντάσεις και εκφράστηκαν ενστάσεις με την αλλαγή του επαγγέλματός μου. Εκεί έπεσαν μάσκες, είδα τους γονείς μου ως ανθρώπους με τις δικές τους αδυναμίες και φόβους. Μέχρι τότε τους αντιμετώπιζα σαν αυθεντίες, είχα ανάγκη την έγκρισή τους». Η απόφασή της να πάρει διαφορετική επαγγελματική κατεύθυνση από αυτήν που πρόσμενε ο κοινωνικός της κύκλος την απάλλαξε από το άγχος να κινείται με βάση τη γνώμη των άλλων. «Σε τι θα με ωφελήσει να είμαι αρεστή; Αυτό θέλω να είμαι στη ζωή μου; Η καλή κόρη, η καλή μαθήτρια; Αρκεί αυτό και έως πότε; Και αν αλλάξουν τα δεδομένα και οι άλλοι αναθεωρήσουν τι είναι σωστό; Έχει γούστο να κάνεις λάθη δικά σου. Πονάνε, αλλά είναι δικά σου, το άλλο είναι φορεμένο. Οι γονείς μου φαντάζονταν πως θα είναι υπερήφανοι γονείς δικηγόρου, εγώ αγωνίζομαι να είναι υπερήφανοι γονείς ηθοποιού». Προσθέτει πως αν οι άνθρωποι δουν αποφασιστικότητα σ’ εσένα, σε σέβονται και σου αφήνουν χώρο να αναπτύξεις τις απόψεις σου, και αυτός είναι ένας κώδικας συμπεριφοράς που έχει εφαρμογή και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις και στις επαγγελματικές. «Έχω ανθρώπους στη ζωή μου που τους θεωρώ διαμάντια και εκεί θα ακουμπήσω και θα συζητήσω τις αγωνίες μου και τις ανασφάλειές μου, όμως σε γενικές γραμμές βάζω τα όριά μου και εκφράζω αυτό που θέλω με τόλμη και σαφήνεια».

 

fiona04

Πουκάμισο και πουλόβερ Burberry, Attica. Παντελόνι, Marks & Spencer. Παπούτσια από προσωπική συλλογή.


Στην κορυφή της σελίδας: Φόρεμα See by Chloé, Attica. Σκουλαρίκια Swarovski, Swarovski Boutique. 


—Η ταινία «Success Story» προβάλλεται στους κινηματογράφους από τις 02/11, από την Odeon.


Φωτογραφίες: Γιώργος Μαυρόπουλος
Fashion Editor: Λάζαρος Τζοβάρας
Hair & Make Up: Δημήτρης Σαράντου (D-Tales)
Συνεργασία Styling: Στέλλα Παπακώστα


Η φωτογράφιση έγινε στο Quartier d’Athènes (Παλαιών Πατρών Γερμανού 7, Αθήνα). Ευχαριστούμε για την ευγενική φιλοξενία. 


Κείμενο: Ξένια Γεωργιάδου

Tags: