Την έλεγαν Romy

Σάββατο, 02/12/2017

 

Ατίθαση, πεισματάρα, εκτυφλωτική μπροστά στον φακό και, τελικά, τραγική σαν ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας, η Romy Schneider είναι το αξεπέραστο icon μιας ολόκληρης εποχής. Mε αφορμή τη συμπλήρωση 35 χρόνων από τον θάνατό της, η Γαλλίδα δημοσιογράφος Isabelle Giordano αποκαλύπτει σε μια νέα βιογραφία το παρασκήνιο πίσω από τις 60 και πλέον ταινίες της.

«Η Σίσσυ έχει καθίσει στον λαιμό μου σαν κόμπος. Δεν θα καταφέρω να παίξω ξανά έναν κανονικό ρόλο». Αρχές του 1958, η Romy Schneider έχει πίσω της μια τεράστια διεθνή επιτυχία, με μια ηρωίδα που ήτανε ευχή όσο και κατάρα. Η Paramount τής προτείνει τριετές συμβόλαιο για να φύγει στο Χόλιγουντ επαναλαμβάνοντας ανάλογους ρόλους, αλλά η ίδια διστάζει. Ο Τύπος της εποχής χαρακτηρίζει και την ίδια θλιμμένη πριγκίπισσα, στο πρότυπο της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, που είχε υποδυθεί. Είναι 20 χρόνων και αγαπημένη των παπαράτσι. «Προσωποποίηση της δυτικοευρωπαϊκής φινέτσας, η Romy δεν έκανε ποτέ χρήση της ομορφιάς της», επισημαίνει σήμερα η Isabelle Giordano, Γαλλίδα δημοσιογράφος και γενική διευθύντρια της UniFrance Films, που προωθεί τον γαλλικό κινηματογράφο ανά τον κόσμο. «Το αντίθετο. Πίστευε ότι είναι τροχοπέδη σε αυτά που ήθελε να καταφέρει». Το βιβλίο της Romy Schneider, Film par Film, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gallimard με αφορμή την 35η επέτειο από τον θάνατο της ηθοποιού, παρουσιάζει τα βήματά της μέσα  από τις 60 και πλέον ταινίες που αποτελούν την κινηματογραφική της ιστορία. Είναι η δεύτερη φορά που η Giordano διεισδύει στον κόσμο της, μετά τη βιογραφία Elle s’ appelait Romy, το 2002, επιχειρώντας μια αποκαλυπτική ματιά με το πάθος –και τη συγχώρεση– μιας φανατικής θαυμάστριας που λάτρευε το ταλέντο της.

 

romy_05

Από αριστερά: Στην «Ερωτική Αποκάλυψη» του Sautet το 1969, δίπλα στον Michel Piccoli. «Σίσσυ», 1955

 

Γεννημένη στη Βιέννη, στις 23 Σεπτεμβρίου 1938, η Rosemarie Magdalena Albach φαίνεται πως ήταν από μικρή προορισμένη για το πεπρωμένο της, λόγω της θεατρικής κληρονομιάς από την πλευρά της μητέρας της, ηθοποιού Magda Schneider (με την οποία έπαιξαν μαζί σε οκτώ ταινίες), και του πατέρα της, επίσης ηθοποιού Wolf Albach-Retty, που θεωρούνταν ένα από τα μεγάλα ονόματα της προπολεμικής γερμανικής κινηματογραφικής παραγωγής, με καριέρα στα βουκολικά δράματα των Άλπεων. Ένας πατέρας ασταθής, μέλος των Ες Ες, απών από τη ζωή της από μικρή ηλικία, και μια μητέρα αυταρχική, η οποία κινούσε τα νήματα, ενώ υπήρχαν φήμες ότι είχε ερωτική σχέση με τον Γκέμπελς και τον Χίτλερ. Ο τελευταίος τη θεωρούσε αγαπημένη του ηθοποιό και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου η οικογένεια είχε αποσυρθεί στο Μπερχτεσγκάντεν στις βαυαρικές Άλπεις, δίπλα στο σαλέ του Χίτλερ, και έκαναν καθημερινά παρέα. Το ζευγάρι χώρισε μετά τον πόλεμο, η μητέρα της παντρεύτηκε έναν ιδιοκτήτη εστιατορίων (ο οποίος, σύμφωνα με μαρτυρία της Romy, είχε σεξουαλικές βλέψεις απέναντί της εν γνώσει της μητέρας της, που δεν έκανε τίποτα για να τον αποτρέψει) και ανέλαβε να προωθήσει την καριέρα της κόρης της, εξασφαλίζοντας ουσιαστικά ρόλους και για τον εαυτό της σε ταινίες με πατριωτικό οίστρο, που στόχευαν να ενισχύσουν το ηθικό της μεταπολεμικής Γερμανίας. Σε ηλικία 15 χρόνων, η Romy έπαιξε στην ταινία του Hans Deppe Όταν ανθίζουν και πάλι οι άσπρες πασχαλιές και έναν χρόνο αργότερα, στα Παιδικά χρόνια μιας βασίλισσας του Ernst Marischka.

 

romy_04
Στην «Πισίνα».


Το 1955, ο Marischka ετοιμάζει ταινία με θέμα τα νεαρά χρόνια της Ελισάβετ, αυτοκράτειρας της Αυστρίας, και η Romy είναι ιδανική για τον ρόλο, ενώ η μητέρα της παίζει τη Λουδοβίκα της Βαυαρίας. Η νεαρή ενζενί με τη δροσιά και τη μελαγχολία στο βλέμμα καθηλώνει το κοινό. Η πρωτοφανής επιτυχία ξεσηκώνει θύελλα λατρείας, με εκδηλώσεις πάθους σε κάθε της ταξίδι. Πάνω από 20 εκατομμύρια εισιτήρια, ένα fashion icon που αντιγράφεται κατά γράμμα στα περιοδικά και δύο κινηματογραφικές συνέχειες, «Σίσσυ, η νεαρά αυτοκράτειρα» το 1956 και «Σίσσυ, η πονεμένη πριγκίπισσα» έναν χρόνο αργότερα. Η Romy έχει την Ευρώπη στα πόδια της, τα αμερικανικά στούντιο της εξασφαλίζουν παχυλά συμβόλαια, αλλά η ίδια ζητά κάτι διαφορετικό.Το 1958 της προτείνουν έναν ρόλο στην ταινία Χριστίνα, μαζί με το δικαίωμα να διαλέξει τον συμπρωταγωνιστή της. «Δεν τον γνωρίζει, αλλά βρίσκει τον νεαρό Alain Delon διαβολικά γοητευτικό», επισημαίνει η Giordano. «Την περιμένει στο αεροδρόμιο Ορλί με μια αγκαλιά κόκκινα τριαντάφυλλα, του πληρώνει το γεύμα –εκείνος αμείβεται με 30.000 γαλλικά φράγκα, εκείνη με 750.000– και από κει αρχίζει μια μυθολογία που τους ακολουθεί μια ζωή. Εκείνη ενοχλείται από τους άξεστους τρόπους του, αλλά η “αλητεία” του τρυπώνει μέσα της καταρρίπτοντας τα ταμπού της προτεσταντικής ηθικής της».

 

romy_01

Ένα ερωτευμένο ζευγάρι, κάτω από τον καυτό ήλιο. Romy Schneider και Alain Delon στην «Πισίνα» (1969): η εικόνα ενός έρωτα χωρίς αύριο και μιας ολόκληρης εποχής.

 

Στο τέλος των γυρισμάτων τον αποχαιρετά με κλάματα και ένα 24ωρο αργότερα το σκάει από τη Βιέννη για να τον βρει στο Παρίσι. Επιτέλους, έχει βρει την ελευθερία της από τις συμβάσεις και το ασφυκτικό περιβάλλον της μητέρας της. Για λίγο καιρό μένουν σε ένα δωμάτιο που τους έχει παραχωρήσει ο μάνατζερ του Delon. O γερμανικός Tύπος βοά για την αρπαγή της «αυτοκράτειρας», ο γαλλικός για το καλύτερο δώρο που έκαναν οι Γερμανοί μετά τη Marlene Dietrich, και έναν χρόνο αργότερα αναγκάζονται από την πίεση να ανακοινώσουν τον αρραβώνα τους. Είναι το λατρεμένο ζευγάρι και ο Τύπος μεταφέρει τις λεπτομέρειες για τους θυελλώδεις καβγάδες, τις ζήλειες και τα πείσματά τους εν είδει ανακοινωθέντων. Τον Ιούλιο του 1960 έρχονται στην Ελλάδα με τον Visconti καλεσμένοι του ΕΟΤ, παρακολουθούν τις Φοίνισσες και την Εκάβη και φωτογραφίζονται με την Κατίνα Παξινού και τον Αλέξη Μινωτή κάνοντας τα βλέμματα να στραφούν στη χώρα. Στο Παρίσι, ο Delon τη γνωρίζει στον Chabrol, τον Dassin και τον Preminger, και η Romy προσπαθεί να εξοικειωθεί με την μποέμικη ζωή και τις φήμες για τους έρωτές του σε κάθε ταινία. Έχει ορκιστεί ότι δεν θα ξαναδεχτεί ρόλους ενζενί και θα αποδείξει πως κρύβει κάτι παραπάνω από την πριγκίπισσα Σίσσυ. Το 1962 ο Welles την παίρνει στη Δίκη δίπλα στην Jeanne Moreau, τον Anthony Perkins και, βέβαια, τον ίδιο, και ο Visconti την επιλέγει για την ανθολογία Βοκκάκιος ’70. Είναι η πρώτη φορά που κάνει κάτι ουσιαστικό και οι σκηνοθέτες του νέου ευρωπαϊκού κινηματογράφου αναγνωρίζουν την αξία της. Όμως, τα δημοσιεύματα συνεχίζονται και μετά από πέντε χρόνια ο δεσμός με τον Delon παίρνει τέλος με ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα κι ένα σημείωμά του: «Είμαι στο Μεξικό με τη Nathalie. Έγιναν πολλά. Alain». «Τα τριαντάφυλλα δεν μπορούν να σβήσουν τα δάκρυά μου», γράφει στο ημερολόγιό της και προσπαθεί να μαζέψει τα συντρίμμια της.

 

romy_02
H Schneider στην ταινία «L’enfer», που δεν πρόλαβε να τελειώσει ο Clouzot.

 

Στο μεταξύ, κάνει ένα πέρασμα από το Χόλιγουντ: το 1964 γυρίζει το μισοτελειωμένο L’enfer του Henri-Georges Clouzot, μια κόλαση εξαιτίας των απαιτήσεων του σκηνοθέτη, και δύο χρόνια αργότερα πρωταγωνιστεί με τη Μελίνα Μερκούρη στο Δέκα και μισή, καλοκαίρι βράδυ του Jules Dassin, βασισμένο σε μυθιστόρημα της Marguerite Duras, με θέμα ένα ερωτικό τρίγωνο στην ισπανική ενδοχώρα. Τον Ιανουάριο του 1969, ο Delon, σταρ πλέον με μεγαλύτερο κασέ από το δικό της, επιβάλλει την παρουσία της στην ταινία Η πισίνα του Jacques Deray και φουντώνουν οι φήμες για επανασύνδεση του μυθικού ζεύγους. «Δεν υπάρχει τίποτα πιο κρύο από μια νεκρή αγάπη», δηλώνει εκείνη, αλλά το φιλί τους στην πισίνα καταγράφεται ως το πιο καυτό του γαλλικού κινηματογράφου και ένα από τα πιο ερωτικά όλων των εποχών. «Και στην Πισίνα, η Romy αποδεικνύει το αφοπλιστικό ταλέντο της, που μαγεύει την οθόνη», σημειώνει η Giordano. «Ένα παιχνίδι έρωτα, ενοχής, πάθους – και η μουσική του Legrand σε ένα καρέ που παραμένει στο συλλογικό υποσυνείδητο η απόλυτη φαντασίωση». Είναι 31 ετών και καλλονή. Η επιτυχία ξεπερνά τις προβλέψεις και σε λίγες εβδομάδες τα εισιτήρια φτάνουν τα 2 εκατομμύρια, καθορίζοντας την αισθητική κουλτούρα τω ’70s. «Η Romy είναι η ομορφιά, η μοντέρνα γυναίκα», γράφει ο Τύπος της εποχής, που μοιράζει τις σελίδες του ανάμεσα στις περιπέτειες τις δικές της και της Grace Kelly, με την οποία τις συνέδεε πάντα ο τίτλος της ψυχρής καλλονής.

romy_03
Το εξώφυλλο του βιβλίου της Giordano. 


Στην κορυφή της σελίδας: Πορτρέτο από την ταινία L’enfer, του Clouzot.


Photos: Prod DB, copyright Lobster Films-MK2/DR. Copyright SNC/DR. Copyright Lira Films-Fida/DR. Copyright Erma-Films/DR. Copyright UFA/DR

Κείμενο: Τατιάνα Οικονομίδου

Tags: