Η Βασιλική Τρουφάκου ταξιδεύει στο παρελθόν

Τρίτη, 09/01/2018

 

Στο «1968», τη νέα ταινία του Τάσου Μπουλμέτη, η δημοφιλής ηθοποιός μπαίνει στο πετσί μιας ηρωίδας που ζει τον έρωτά της με φόντο έναν ιστορικό αγώνα μπάσκετ.

Τη γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε στο Κάτω Παρτάλι, τη σειρά στην οποία έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο. Τώρα θα τη δούμε σε έναν πολύ διαφορετικό ρόλο, που την ταξιδεύει μισό αιώνα πίσω, στο 1968, όπως είναι ο τίτλος της νέας  ταινίας του Τάσου Μπουλμέτη. Η πλοκή βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, συγκεκριμένα στον θρυλικό αγώνα ανάμεσα στην ΑΕΚ και τη Σλαβία Πράγας στο Καλλιμάρμαρο, όπου η ελληνική ομάδα πέτυχε κάτι που έμοιαζε ακατόρθωτο: να ανακηρυχθεί κυπελλούχος Ευρώπης – μια πρωτιά για τη χώρα μας. Την αναμέτρηση παρακολούθησαν από κοντά πάνω από 80.000 άνθρωποι, καταγράφοντας ρεκόρ Γκίνες ως η μεγαλύτερη συνάθροιση σε αγώνα μπάσκετ. Οι ιστορίες επί της οθόνης, συγκινητικές όσο και αστείες, συνθέτουν έναν πολύχρωμο μικρόκοσμο και ζωντανεύουν τον καμβά μιας συγκλονιστικής εποχής αλλά και μιας ολόκληρης χώρας.

 

Η Βασιλική Τρουφάκου αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι συνδυάζει ταλέντο, ομορφιά και «τσαγανό», ενώ, αν τη ρωτήσεις σε τι την άλλαξε η επιτυχία, θα απαντήσει: «Ποια επιτυχία;» Μια φρέσκια και δυναμική παρουσία, που φαίνεται να ξέρει που βαδίζει, μολονότι ομολογεί πως σκέφτεται συχνά τι θα μπορούσε να κάνει αν δεν ήταν ηθοποιός – χωρίς να μπορεί να δώσει απάντηση.

 

Troufakou2

Η Βασιλική Τρουφάκου σε σκηνή της ταινίας, από την οποία είναι όλες οι φωτογραφίες.

 

–Τι ρόλο έχεις στην ταινία «1968»;

Παίζω τη Βαρβάρα, μια κοπέλα που δουλεύει σε νυχτερινό κέντρο της εποχής. Είναι ερωτευμένη με τον φίλο της, με τον οποίο δουλεύουν μαζί, αλλά θέλει και να αποκατασταθεί. Ικανό κορίτσι, γεμάτο ζωή και όνειρα στα μέτρα τα ανθρώπινα.

 

–Πώς ήταν η συνεργασία με τον Τάσο Μπουλμέτη;

Ο Τάσος είχε γράψει μία πολύ όμορφη ιστορία, τόσο γλυκιά όσο και πικρή, και από εμάς τους ηθοποιούς ήξερε καλά τι ήθελε. Μας έδωσε, όμως, και χώρο. Κουβεντιάσαμε αρκετά πώς βλέπουν τα δικά μου μάτια το ρόλο και φτάσαμε σε αυτό που τελικά καταγράφηκε στην ταινία. Ήταν συγκεκριμένος, αλλά ανοιχτός ταυτόχρονα.

 

–Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη συγκεκριμένη ταινία;

Η εποχή, που είναι κοντινή αλλά και μακρινή ταυτόχρονα. Οι γυναίκες έχουμε προχωρήσει τόσο πολύ μέσα στα τελευταία 50 χρόνια...

 

Troufakou_1

Ο Τάσος Μπουλμέτης, δημιουργός της «Πολίτικης Κουζίνας» και του «Νοτιά», υπογράφει σενάριο και σκηνοθεσία στο «1968», ενώ για τη μουσική επένδυση συνεργάστηκε και πάλι με την Ευανθία Ρεμπούτσικα.

 

–Σε βλέπουμε επίσης στο σήριαλ «Ο άντρας των ονείρων μου». Πώς είναι να συμμετέχεις σε καθημερινή σειρά;

Στην αρχή ιδιαίτερα δύσκολα. Αλλά είχα μαζί μου ένα καλό σενάριο, έναν πολύ ενδιαφέροντα ρόλο και δύο εξαιρετικούς σκηνοθέτες, την Ρέινα Εσκενάζυ και τον Κώστα Κιμούλη. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την ανάγκη των καιρών και την προσωπική μου ανάγκη να αντεπεξέρχομαι οικονομικά στη ζωή μου, με έκαναν να συνηθίσω στην πορεία συνήθισα τον τεράστιο όγκο δουλειάς που πρέπει να βγαίνει σε μία καθημερινή σειρά. Τώρα πλέον περνάω και όμορφα στα γυρίσματα.

 

–Με τι κριτήριο επιλέγεις τις δουλειές στις οποίες συμμετέχεις;

Πρώτα και κύρια, να αισθάνομαι καλά. Μου είναι εξαιρετικά βαρύ να μη θέλω το περιβάλλον στο οποίο βρίσκομαι και καταναλώνω τεράστια ενέργεια να μετασχηματίσω μία ατυχή συνεργασία σε κάτι καλό και χρήσιμο για μένα. Γιατί δεν μπορώ να επιτρέπω στον εαυτό μου να δυσφορώ κάθε μέρα. Δεν μπορώ να λειτουργήσω. Επίσης, το οικονομικό σκέλος βαραίνει πολύ, γιατί πλέον η καλλιτεχνική δημιουργία είναι συνυφασμένη με την αμισθί εργασία, κι αυτό μας υποχρεώνει όλους να γινόμαστε ερασιτέχνες, αναζητώντας αλλού δουλειά. Όμως, το να είσαι ηθοποιός είναι δουλειά πλήρους απασχόλησης, όχι μία συμπληρωματική δραστηριότητα.

 

Troufakou3

Στο καστ του «1968» περιλαμβάνονται οι Αντώνης Καφετζόπουλος, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Γιώργος Μητσικώστας, Ορφέας Αυγουστίδης, Στέλιος Μάινας, Γιάννης Βούρος και πολλοί ακόμα αγαπημένοι ηθοποιοί. 


–Σε παλιότερη συνέντευξή σου στο περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ, είχες πει ότι δεν σου αρέσει να υπηρετείς πόζες και ότι φέρεις τον εαυτό σου ολόκληρο παντού. Συμπεραίνει κανείς ότι είσαι μία δυναμική γυναίκα, που δεν φοβάται να πει και να κάνει αυτό που αισθάνεται. Πώς το δέχονται αυτό οι άντρες;

Μια χαρά. Οι άντρες που αγαπώ, που έχω δίπλα μου, είναι αυτοί που δεν φοβούνται τη γυναίκα. Στη δουλειά, βέβαια, είναι τελείως διαφορετικά τα πράγματα. Θέλω να πω ότι σε ένα βαθμό την προσωπική μας ζωή τη διαμορφώνουμε στα μέτρα μας συνειδητά, λιγότερο συνειδητά και ασυνείδητα. Το εργασιακό περιβάλλον όμως είναι μία άλλη ιστορία. Μία γυναίκα εμφανίσιμη, δυναμική και ταλαντούχα δεν γίνεται εύκολα αποδεκτή χωρίς ένα σωρό παρελκόμενα και πολλή αμφισβήτηση. Είναι μία πραγματικότητα που οι άντρες δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι βιώνουμε, ούτε κατά προσέγγιση.

 

–Γίνεται διεθνώς πολύς λόγος για σεξιστικές συμπεριφορές στον καλλιτεχνικό χώρο. Έχεις αντιμετωπίσει κάτι τέτοιο;

Μίας μορφής παρενόχληση είναι πολύ συνηθισμένη. Αυτό το φλερτ με τα δυσδιάκριτα όρια, το εξαιρετικά δυσάρεστο. Έχω μάθει και οριοθετούμαι αρκετά αυστηρά. Δημιουργώ μία απόσταση που με ασφαλίζει και συνήθως κόβω την όποια επαφή. Κάτι πιο σκληρό δεν μου έχει τύχει ευτυχώς. Έχω, όμως, κι εγώ προφυλαχθεί αρκετά – και από επιλογή και από χαρακτήρα.

 

–Έχει υπάρξει κάποια στιγμή που να έχεις πει «Θα τα παρατήσω όλα»;

Το λες συχνά αυτό στη δουλειά μας. Είναι μεγάλες οι πιέσεις. Πάντα υπάρχει μία φωνή που σου λέει «φύγε». Δεν είναι τίποτα... Απλώς το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

 

Troufakou4

 

–Ποιες είναι οι μικρές στιγμές που σε κάνουν ευτυχισμένη;

Για παράδειγμα; Μια βόλτα στη γειτονιά μου που λατρεύω, κάποια ήσυχα βράδια στο σπίτι, ο ελεύθερος χρόνος, να διαβάζω κάτι που θα μου αρέσει πολύ, να ακούω χαζά τραγούδια στο ραδιόφωνο οδηγώντας.

 

–Άλλαξε τον τρόπο που βλέπεις επαγγελματικά τον εαυτό σου το βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου για την ταινία «Ουζερί Τσιτσάνης»;

Όχι. Αλλά ένιωσα ότι με τίμησαν με αυτό το βραβείο τα μέλη τις Ακαδημίας πολύ.

 

1968-FINAL_POSTER_WEB_DATE

 

Η ταινία 1968 θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 25/1/2018, από τη Feelgood.

 

Συνέντευξη: Τζόγια Αδαμάκη

Tags: