Οι δυο αγάπες του Αντώνη Φραγκάκη

Σάββατο, 06/01/2018

 

Ο γνωστός ηθοποιός πρωταγωνιστεί σε μία ατμοσφαιρική παράσταση με ήρωες δύο ανθρώπους που παγιδεύονται ανάμεσα στην αλήθεια και στο ψέμα, και μιλάει στη ΓΥΝΑΙΚΑ για την άλλη του μεγάλη αγάπη εκτός από το θέατρο: τη yoga.

Ο Αντώνης Φραγκάκης κυκλοφορεί στο κέντρο της Αθήνας με μια κίτρινη βέσπα και ένα διακριτικό χαμόγελο. Φέτος, πρωταγωνιστεί στην παράσταση Το σπίτι στη λίμνη, ένα ψυχολογικό θρίλερ αμείωτης έντασης. Υποδύεται τον David, έναν επιτυχημένο ποινικολόγο, που ξαφνικά ξυπνάει σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου χωρίς να ξέρει τον λόγο για τον οποίο βρίσκεται εκεί, καθώς πάσχει από προδρομική αμνησία. Δίπλα του στέκεται η ψυχίατρος Alice (Κερασία Σαμαρά), που προσπαθήσει να τον βοηθήσει να θυμηθεί. Ωστόσο, αυτή η σχέση ασθενή και ψυχιάτρου εξελίσσεται με απροσδόκητο τρόπο. Κι όταν δεν ασκεί το επάγγελμα του ηθοποιού, ο Αντώνης παραδίδει μαθήματα yoga.

 

–Πώς επέλεξες να ασχοληθείς με τη yoga;

Όπως έχω πει επανειλημμένα, μέχρι το 1998 δεν είχα ιδέα τι είναι η yoga. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε Google, ούτε διαδίκτυο. Σήμερα, όταν λες πάμε ένα ταξίδι, μπορείς να μπεις στο διαδίκτυο, να βρεις φωτογραφίες από το ξενοδοχείο και την τοποθεσία και τελικά να αποφασίσεις πού θα πας. Στην προ google εποχή όλα αυτά δεν υφίσταντο. Οπότε, αν είχες απορία ή περιέργεια για κάτι, δεν ήταν τόσο εύκολο να πάρεις μία γεύση για το τι μπορεί να είναι αυτό που ψάχνεις. Ήμουνα, λοιπόν, στη Νέα Υόρκη, έκανε πάρα πολύ κρύο και έτσι όπως περπατούσα είδα μία ταμπέλα που έγραφε «Yoga στους 40 βαθμούς». Αυτό που με τράβηξε ήταν οι 40 βαθμοί, μπήκα μέσα και έκανα το πρώτο μάθημα yoga στην ζωή μου. Ήταν εξαιρετικό και από τότε δεν σταμάτησα.

 

–Τι σε έκανε να συνεχίσεις;

Η yoga είναι ένα από τα έξι φιλοσοφικά συστήματα της Ινδίας. Ο ορισμός της σημαίνει «ο έλεγχος των μεταβολών του νου». Ο κόσμος νομίζει πως η yoga είναι σωματική άσκηση, αλλά στην πραγματικότητα είναι το μέσο. Το σώμα γίνεται το μέσο, ώστε να φτάσεις σε βαθιά συγκέντρωση και ησυχία. Αυτή η βαθιά συγκέντρωση και η ένωση του σώματος με το μυαλό και την ψυχή είναι που με κέρδισε.

 

–Τι αλλάζει στο σώμα και στο πνεύμα σου κάνοντας yoga;

Ξεκινάς και τοποθετείς το σώμα σου. Φαντάσου πως στέκεσαι όρθια στα δύο σου πόδια. Λες: τα κρατάω ενωμένα. Πού πέφτει πιο πολύ το βάρος; Δεξιά ή αριστερά; Να το ισορροπήσω. Έτσι αρχίζεις να συγκεντρώνεσαι σε κάτι. Και αρχίζεις να χτίζεις. Χτίζεις τα κόκαλα. Τοποθετείς του μυς. Και κάνοντας αυτό το πράγμα, αρχίζεις να τοποθετείς το μυαλό σου. Έρχονται όλα σιγά σιγά σε μια ισορροπία. Αυτή η ισορροπία είναι που φέρνει την υγεία στο μυαλό πρώτα, και μετά σε όλο το σύστημα. Λέμε ότι η yoga είναι ένα ολιστικό σύστημα, λέξη που είναι και της μόδας πλέον. Ωστόσο, το λέμε γιατί ακουμπάει παντού. Ακουμπάει σε ό,τι αποτελεί το σώμα: μυς, κόκκαλα, νευρικό σύστημα, όργανα και, τέλος, ακουμπάει στο μυαλό και στην ψυχή. Για έναν άνθρωπο σήμερα, το πρώτο άμεσο όφελος που νιώθει κάνοντας yoga είναι η καλύτερη στάση της σπονδυλικής στήλης και του αυχένα. Το σώμα του κρατιέται λίγο πιο όρθιο. Επειδή όλοι κάνουμε δουλειές καθιστικές, που μας κάνουν να σκύβουμε προς τα κάτω, μετά τα μαθήματα yoga βλέπεις αμέσως την διαφορά. Αν σηκωθεί λίγο παραπάνω ο κορμός, αναπνέεις και καλύτερα. Τα υπόλοιπα θέλει μια μικρή ενασχόληση για να τα νιώσεις.

 

Fragakis_1

© Μαρίνα Πούπου.

 

–Ποιο είναι το τελευταίο πράγμα που κάνεις πριν ανέβεις στην σκηνή;

Τη φόρμα του tai chi.

 

–Δηλαδή;

To tai chi το χαρακτηρίζουμε ευρέως ως πολεμική τέχνη, ωστόσο όλες οι πολεμικές τέχνες για μένα είναι φιλοσοφικά συστήματα. Το tai chi, μάλιστα, ακόμα πιο πολύ. Με λίγα λόγια, είναι αυτό που κάνουν οι Κινέζοι στα πάρκα και μοιάζει με χορό. Και έχει φόρμες. Όλες οι πολεμικές τέχνες έχουν φόρμες, μία σειρά κινήσεων, δηλαδή, όπου η μία διαδέχεται την άλλη. Ε… Και κάνω αυτό.

 

–Φέτος, πρωταγωνιστείς στην παράσταση «Το σπίτι στη λίμνη». Μόλις πήρες στα χέρια σου το κείμενο, τι σε κέρδισε για να πεις το ναι;

Η παράσταση είναι μία διασκευή του ομώνυμου έργου του Αυστραλού Aidan Fennessy. Τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει η Κερασία Σαμαρά. Την Κερασία την ξέρω πολλά χρόνια, πρώτη φορά όμως συνεργαστήκαμε. Γνωρίζω και θαυμάζω τη δουλειά της και, όταν μου πρότεινε να κάνουμε κάτι μαζί, της είπα αμέσως ναι. Δεν είχα διαβάσει καν το κείμενο. Έτσι απλά την εμπιστεύτηκα.

 

Fragakis_2

Σε σκηνή από την παράσταση «Το σπίτι στη λίμνη». © Σπύρος Ρέκουνας, rekounas.gr

 

–Όταν τελικά το διάβασες;

Αμέσως μου κέντρισε το ενδιαφέρον το πρόβλημα του πρωταγωνιστή: Δεν θυμάται. Και εγώ δεν θυμάμαι. Έτσι, μπορώ εν μέρει να τον κατανοήσω και συμπάσχω μαζί του. Δεύτερον, επειδή είναι μυστηρίου, διαβάζεται απνευστί και σε παρασύρει, καθώς έχει πολύ σωστά δομημένη πλοκή. Τέλος, επειδή είναι αστυνομικό και είναι γραμμένο σαν αστυνομικό, του έλειπε κάτι: η σχέση αυτών των δύο ανθρώπων, της ψυχιάτρου και του δικηγόρου. Την περιέγραφε λίγο, αλλά δεν υπήρχε αυτό το κάτι, που θα μπορούσε να αποδοθεί θεατρικά. Το κείμενο έμοιαζε σαν μια ανάλυση του Karl Young. Αλλά η ανάλυση ενός ψυχιάτρου στο θέατρο δεν είναι ό,τι πιο παραστατικό υπάρχει. Υπήρχε, λοιπόν, κάτι που εμείς μπορούσαμε να συμπληρώσουμε. Τον τρόπο που γίνεται η σύγκρουση των δύο πρωταγωνιστών, το πότε συμπλέουν και πότε διαφωνούν. Αυτό το συγκρουσιακό δίπτυχο: άντρας-γυναίκα, λογική-συναίσθημα. Ο δικηγόρος συμβολίζει τη λογική, η ψυχίατρος τα πάθη της ψυχής. Είχε ρυθμό, είχε πλοκή κι εμείς προσθέσαμε τα υπόλοιπα για να ανέβει στο σανίδι.

 

–Ήσουν μοντέλο, άρα έζησες από κοντά έναν χώρο όπου η ομορφιά είναι το παν. Πώς νιώθεις τώρα που μεγαλώνεις;

Τέλεια!

 

–Πες μας ένα γνωμικό που σε συντροφεύει.

«Το πιο δύσκολο πράγμα στη yoga είναι να στρώσεις το χαλάκι που κάνεις τις ασκήσεις», του Iyengar. Βρισκόμαστε στη μετά Google εποχή, αρά μπορείτε να τον «γκουγκλάρετε» και να μάθετε ποιος είναι.

 

Η παράσταση «Το σπίτι στη λίμνη» θα παίζεται στο Αγγέλων Βήμα, μέχρι τις 31 Μαρτίου 2018, κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:15

Συνέντευξη: Αριλένα Δημητρίου

Tags: