Κατερίνα Τοπούζογλου: Μια Miss Τουρισμός που κολυμπάει δίπλα σε καρχαρίες

Τετάρτη, 13/06/2018

 

Πώς τα χρόνια της τηλεόρασης, του modeling και των καλλιστείων, αποτέλεσαν το σκαλί για να εκπληρώσει τον πραγματικό σκοπό της ζωής της.

Η θέα των σαγονιών ενός καρχαρία με τρομοκρατεί ακόμη και ως σκέψη. Ταυτόχρονα με συναρπάζει η μεγαλοπρέπεια αυτού του τόσο τρομακτικού πλάσματος. Το ίδιο αίσθημα δέους ένιωσα κι όταν γνώρισα μια γυναίκα που κολυμπάει  δίπλα σε καρχαρίες, χωρίς να φοβάται καθόλου. Αντιθέτως η θαρραλέα Κατερίνα Τοπούζογλου δείχνει να απολαμβάνει την παρέα των «επικίνδυνων» φίλων της, στους οποίους έχει αφοσιωθεί. Σκέφτομαι τι σθένος μπορεί να απαιτείται για να γυρίσεις την πλάτη σε μια λαμπρή καριέρα στο modeling και να αφοσιωθείς στην προστασία του καρχαρία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Κατερίνα Τοπούζογλου, διαθέτει την αρετή και σίγουρα αρκετή τόλμη, για να το κάνει.

 

Συναντηθήκαμε δίπλα στο φυσικό της στοιχείο, το νερό, και σε μια πολύ ειλικρινή συζήτηση, μας μιλάει για τα χρόνια της τηλεόρασης, του modeling και το πώς βρέθηκε να κολυμπάει μια ανάσα μακριά από τους παρεξηγημένους, καθώς φαίνεται, καρχαρίες.   

 

1. Εποχές modeling και τηλεόρασης. Τι αναπολείτε από εκείνα τα χρόνια;

Τίποτα. Το modeling προέκυψε τυχαία, ενώ η τηλεόραση ήρθε μετά την γνωριμία μου με την Ρούλα Κορομηλά, στα καλλιστεία. Για μένα η τηλεόραση ήταν ένα σκαλί όχι αυτοσκοπός, το μέσο για να μπορώ να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη και αυτάρκης. Μου έδινε μεγάλη ικανοποίηση ο συνδυασμός της δουλειάς, των σπουδών μου και των προπονήσεων στην κολύμβηση, καθώς ένιωθα ότι πατάω γερά στα πόδια μου από νωρίς. Ήξερα ότι η τηλεόραση έχει αρχή μέση και τέλος. Έφερα νωρίς το τέλος, στα 23 μου χρόνια. Δεν ήρθα στον κόσμο για να κάνω αυτή τη δουλειά.

 

2. Πόσο και πώς καθόρισε η τηλεόραση την μελλοντική σας πορεία;

Είχα την χαρά να γνωρίσω πάρα πολλούς ανθρώπους μέσα από την τηλεόραση, που μελλοντικά με στήριξαν, μετατράπηκαν σε εν δυνάμει  πελάτες μου, όταν ίδρυσα το μεσιτικό γραφείο στην Μύκονο.

 

3. Πριν 2 χρόνια σαρώσατε τα μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υποβρύχιας Σκοποβολής. Πώς προέκυψε η ενασχόληση σας με το συγκεκριμένο άθλημα;

Έχω κερδίσει μετάλλια σε πολλές διοργανώσεις, όμως πριν 2 χρόνια πήρα τον Παγκόσμιο τίτλο στην Ιταλία και με χαρά μπορώ να πω ότι είμαι η πρώτη Ελληνίδα που το καταφέρνει. Η υποβρύχια σκοποβολή είναι άθλημα πισίνας, δεν χτυπάς ψάρια, αλλά στόχους. Η ενασχόληση μου προέκυψε από την ελεύθερη κατάδυση που κάνω και αφότου σταμάτησα, συνειδητά, το ψαροντούφεκο. Την ημέρα που πήρα την 3η θέση στον πρώτο διεθνή αγώνα ψαροντούφεκου γυναικών και το κύπελλο για το μεγαλύτερο ψάρι στον αγώνα, πριν 2 χρόνια στην Μαγιόρκα, εκείνη την ημέρα  σταμάτησα και να χτυπάω ψάρια και να τα τρώω. Έτσι τέλειωσε ένας ακόμα κύκλος, για να έρθει η υποβρύχια σκοποβολή.

  

4. Ιδρύτρια του οργανισμού All for Blue. Πώς προέκυψε η ιδέα;

Από παιδί θυμάμαι τον εαυτό μου, μαζί με τους γονείς μου, να μαζεύουμε τα σκουπίδια από τις παραλίες και τις θάλασσες. Πηγαίνω στην θάλασσα έτσι κι αλλιώς για ελεύθερη κατάδυση ή για ψάρεμα και πάντα μάζευα σκουπίδια, πάντα έκανα και άλλες περιβαλλοντικές δράσεις. Όμως έβλεπα ότι για να έρθει η αλλαγή  έπρεπε να γίνει κάτι πιο οικουμενικό, πιο οργανωμένο. Έτσι, πριν από ενάμιση χρόνο επισημοποιήθηκε η λειτουργία του οργανισμού, που όμως οι δράσεις του έχουν ξεκινήσει εδώ και 10 χρόνια. Αρχίσαμε να επισκεπτόμαστε σχολεία σε όλο τον κόσμο, να ενημερώνουμε, να βοηθάμε τα παιδιά να αναπτύσσουν οικολογική συνείδηση. Μέσω σεμιναρίων και  βιωματικών δράσεων μαθαίνουν ήδη από μικρά, να σέβονται τη θάλασσα, να προστατεύουν το θαλάσσιο οικοσύστημα, ώστε μεγαλώνοντας να τους έχει γίνει συνήθεια.

 

5. Από πού χρηματοδοτείται ο ΜΚΟ οργανισμός;

Την οικονομική υποστήριξη την έχω αναλάβει εξολοκλήρου εγώ. Η επιχείρηση μου στην Μύκονο, χρηματοδοτεί το All for Blue κατά 98% και ένα 2% από δωρεές που γίνονται μέσα από την ιστοσελίδα www.allforblue.org/donate . Ο καθένας μπορεί να καταθέσει το ποσό που επιθυμεί και εμείς του αποστέλλουμε προϊόντα ανάλογα με το ποσό. Μεταξύ των προϊόντων συγκαταλέγονται και τα reusable, ανοξείδωτα καλαμάκια που είμαστε οι πρώτοι που τα φέραμε!  

katerina_topozoglou (5) 

 6. Γιατί οι καρχαρίες είναι τόσο σημαντικοί για την βιωσιμότητα του θαλάσσιου οικοσυστήματος;

Ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει πόσο σημαντική είναι η ύπαρξη των καρχαριών για το περιβάλλον. Ακόμα περισσότερο δεν γνωρίζει τα ήδη των καρχαριών, όπως είναι ο γαλέος και ο οποίος είναι επιβαρυμένος με δηλητήριο από την θαλάσσια μόλυνση! Οι καρχαρίες κρατάνε σε ισορροπία την θάλασσα, τρώνε όλα τα ασθενή και άρρωστα ζώα και φυσικά και σκουπίδια. Στην Ελλάδα έχουμε μικρό πληθυσμό καρχαριών, μόλις 39 είδη που πρέπει να διασώσουμε για να υπάρξει η ισορροπία στη θάλασσα. 

 

7. Σε πολλά μέρη του κόσμου, έχετε κολυμπήσει παρέα με καρχαρίες. Πώς είναι η αίσθηση αυτή να κολυμπάς μια ανάσα μακριά από αυτούς;   

Είναι μια απερίγραπτη αίσθηση, φανταστική εμπειρία. Πρέπει να ομολογήσω ότι όταν έκανα την πρώτη εκπαίδευση είχα τρομάξει, τώρα πια καθόλου. Οι καρχαρίες είναι πολύ διαισθητικά ζώα. Όσο πιο πολλά πράγματα μαθαίνεις για αυτούς, τόσο πιο πολύ τους αγαπάς. Είναι άγρια ζώα αλλά δεν κάνουν κακό αν δεν τα πειράξεις. Δεν είναι αυτό που βλέπουμε από τις ταινίες, οι «στυγνοί δολοφόνοι» των θαλασσών. Κάθε χρόνο σημειώνονται παγκοσμίως, περίπου 8 με 12 θανατηφόρες επιθέσεις σε σέρφερ από καρχαρίες, καθώς τους μπερδεύουν με χελώνες ή φώκιες. Ηθελημένα ο άνθρωπος, σκοτώνει ετησίως 100 εκατομμύρια καρχαρίες! Οι τιμές και η σκοπιμότητα της κάθε ενέργειας καταδεικνύει πολλά.

 

Video: Η Κατερίνα Τοπούζογλου σε free diving με καρχαρίες 

<

 

 

8. Πόσο συνειδητοποιημένος είναι τελικά ο Έλληνες, σε θέματα που αφορούν την θαλάσσια ρύπανση;

Έχουμε διαπαιδαγωγηθεί θεωρώντας ότι η θάλασσα είναι ένα τεράστιο «χωράφι» που χωράει όλα τα σκουπίδια μας. Όταν ένα μεγάλο ποσοστό των ψαράδων, οι «επαγγελματίες του νερού» που ζουν από την θάλασσα, την μολύνουν με μπαταρίες από τα καΐκια, που είναι «ωρολογιακή βόμβα» για το θαλάσσιο οικοσύστημα, συνειδητοποιεί κανείς ότι απαιτείται πολύ μεγάλη προσπάθεια για να έρθει η αλλαγή. 

 

9. Υπάρχει ανταπόκριση έως τώρα από το ελληνικό κοινό στο κάλεσμα για την προστασίας της θαλάσσιας χλωρίδας και πανίδας ;

Εκτός από αυτή την πληθυσμιακή ομάδα που δεν γνωρίζει και μολύνει τις θάλασσες, υπάρχει μια άλλη πληθυσμιακή ομάδα που δραστηριοποιείται σημαντικά. Έχουμε πολλούς εθελοντές στις παγκόσμιες δράσεις που επιχειρούμε, με εξαιρετικά καλό αντίκτυπο στα παιδιά στα σχολεία. Μάλιστα πρόσφατα επισκέφτηκα τα παιδιά στην Αμοργό. Μια απλή ενημέρωση, σε συνδυασμό με την βιωματική δράση, ήταν αρκετή για να φτιάξουν από μόνα τους ομάδα καθημερινού καθαρισμού των παραλιών και των θαλασσών του νησιού. Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για μένα, πιστεύω πολύ στην αλλαγή συνηθειών και συνείδησης, ακόμα και στους μεγάλους. Τα παιδιά είναι η τελευταία γενιά που μπορεί να φέρει την αλλαγή, η θάλασσα δεν έχει άλλα περιθώρια.

 

10. Πώς αποφασίσατε να εγκαταλείψετε τα κοσμικά και να απομονωθείτε στην ζούγκλα του Αμαζονίου; Πόσο σας άλλαξε αυτή η εμπειρία ;

Ήταν μια συνειδητή απόφαση, μια εσωτερική ανάγκη για την ψυχική μου υγεία . Έμεινα 2 μήνες εκεί και ήταν ένα ταξίδι πνεύματος και ψυχής. Αρκετά δύσκολο. Με άλλαξε πάρα πολύ σαν άνθρωπο, με έφερε σε επαφή με άλλα πράγματα, πιο βαθιά και σίγουρα πιο κοντά με την φύση. Ήταν από μια άποψη σαν survivor.

 

11. Θα μπορούσατε να συμμετάσχετε σε ένα reality επιβίωσης (Survivor);

Όχι καθόλου. Το ριάλιτι δεν έχει καμία σχέση με το αληθινό survivor. Εκεί που πήγα όντως, έπρεπε να επιβιώσεις μόνος σου, με τις δικές σου δυνάμεις, χωρίς καμία προστασία. Άσε που θα με είχαν διώξει από την πρώτη βδομάδα, δεν είμαι καθόλου καλή με τα «επικοινωνιακά παιχνίδια» των ριάλιτι.

 

12. Σε ποιο μέρος θα γυρνάτε πάντα, όσα ταξίδια και αν κάνετε;

Η θάλασσα είναι το μοναδικό μέρος που θα γυρνάω. Το «σπίτι» για μένα δεν έχει ταμπέλα πια. Πλέον επειδή έχω ταξιδέψει πάρα πολύ, δεν γνωρίζω σύνορα, όπως και τα σκουπίδια (αστειευόμενη). Παλαιότερα, ήμουν απίστευτα παθιασμένη, ταξίδευα με σημαιάκια στο χέρι και ελληνικές σημαίες. Τώρα, συνειδητοποιώ ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε το ίδιο, τα σύνορα και οι σημαίες είναι λεπτομέρεια. Μένω για καιρό σε κάθε μέρος που επισκέπτομαι, οπότε δένομαι με τους ντόπιους, γινόμαστε φίλοι, οικογένεια συνδέομαι με αυτούς.

katerina_topozoglou (3)

13.  Πώς αποφασίσατε να δραστηριοποιηθείτε στον τομέα των τουριστικών επιχειρήσεων και δη στο νησί των ανέμων, την Μύκονο και όχι σε κάποιο άλλο;

Κατοικώ εδώ και 17 χρόνια στο νησί, είμαι μόνιμη κάτοικος. Παλιά η Μύκονος ήταν πολύ διαφορετική. Διέκρινες την φυσική ομορφιά, τα κρυστάλλινα νερά, ήταν όλα πολύ πιο ανθρώπινα. Τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει πολύ η εικόνα του νησιού και αυτό είναι πολύ λυπηρό.

 

14. Πώς βλέπεις την προσπάθεια που γίνεται για την κατάργηση της πλαστικής σακούλας;

Η πλαστική σακούλα θα έπρεπε να κοστίζει 5 ευρώ, όχι 0,04 λεπτά. Η κίνηση αυτή καθαυτή δεν θα κάνει καμία διαφορά. Απαιτούνται πιο δραστικά μέτρα και καλύτερη ενημέρωση. Αν έδειχναν πως αφαιρείται μια πλαστική σακούλα από τον βυθό ή πώς μια χελώνα καταναλώνει πλαστικές σακούλες και πεθαίνει, τότε θα είχε σίγουρα  μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα η κατάργηση της πλαστικής σακούλας. Με εξοργίζει η κίνηση της ρίψης πλαστικών σκουπιδιών, κάνω διαχείριση θυμού πάνω σε αυτό! 

 

15. Πώς καταφέρνετε να ανταποκρίνεστε σε όλες τις υποχρεώσεις; Τι σας χαλαρώνει μετά από μια μεγάλη και κουραστική μέρα;

Αυτή την περίοδο δεν τα προλαβαίνω! Είναι μια πολύ πιεστική και απαιτητική περίοδος και ψάχνω για βοηθό. Ξυπνάω πολύ νωρίς και κοιμάμαι πολύ νωρίς, για να τα προλάβω όλα. Ένα από αυτά που με χαλαρώνουν στο τέλος της ημέρας είναι η Ρήνεια , η σκυλίτσα μου (πήρε το όνομα της από το ομώνυμο νησί απέναντι από τη Δήλο). Το δεύτερο είναι η θέα από το παράθυρο μου στο νησί, που ακούς το κύμα. Αυτό το άκουσμα της θάλασσας με «εξαγνίζει».

 

16. Ποιά είναι τα μελλοντικά σας πλάνα;

Πριν από 4 ημέρες πήρα μία τεράστια χαρά! Μετά από διπλή συνέντευξη, με πήραν στο Μεξικό στον οργανισμό που ονομάζεται «Pelagios Kakunja» και θα πάω τέλος Οκτώβρη, ως επίσημο μέλος του οργανισμού. Ασχολείται με την προστασία της θάλασσας και των καρχαριών, όπως και το δικό μας All for Blue. Αρμοδιότητα μου θα είναι να τοποθετώ πομπούς στους καρχαρίες με το ψαροντούφεκο. Το συγκεκριμένο εγχείρημα το προσπαθούσα 3 χρόνια. Αυτή τη φορά όμως, τα κατάφερα. Καθώς στο Μεξικό δεν υπάρχει καλός εξοπλισμός και τα ελληνικά ψαροντούφεκα είναι κορυφαία παγκοσμίως, θέλησα να τα χρησιμοποιήσω για καλό σκοπό. Θα τα «δωρίσω» κατά κάποιο τρόπο, στο Μεξικό και στην ομάδα του οργανισμού, γνωρίζοντας ότι θα αξιοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο.

 

17. Τελικά, τι είναι η θάλασσα για εσάς;

Το σπίτι μου. Η προστασία της έγινε ο αυτοσκοπός της ζωής μου. Θέλω να της δώσω πίσω, όσα μου έχει δώσει και συνεχίζει να δίνει σε όλους μας.

 

Περισσότερες πληροφορίες για τον οργανισμό All for Blue, αλλά και για τις δωρεές που μπορείτε να κάνετε, θα βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα www.allforblue.org .

 

 Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook για να διαβάζετε τα νέα μας

Δείτε εδώ το instafeed του gynaikamagazine.gr

Συνέντευξη: Βάλια Μανιδάκη