H Λίντα Καπετανέα στήνει στην Καλαμάτα ένα φεστιβάλ ανοιχτό στη διεθνή κοινότητα

Πέμπτη, 12/07/2018

 

H Λίντα Καπετανέα, η νέα καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, αντιμετωπίζει τον φημισμένο θεσμό όπως κάθε άλλο project που αναλαμβάνει: με ανταγωνιστική διάθεση, πάθος, πολύωρη δουλειά και πείσμα!

Όταν δεiχνω κάτι στη σκηνή, επιθυμώ να είναι τέλειο! Δουλεύω τόσο πολύ, μελετάω βασανιστικά κάθε δευτερόλεπτο κίνησης, ξανά και ξανά... Άλλοι καλλιτέχνες υποστηρίζουν ότι οι πρόβες αποτελούν την πιο δημιουργική περίοδο μιας παραγωγής, εγώ υποφέρω. Έχω τρομερό άγχος, δεν μιλάω σε κανέναν, μουρμουράω διαρκώς πως πρέπει να ακυρωθεί η παράσταση! Σχεδόν μισώ κάθε ώρα που είμαι στο στούντιο μέχρι τη στιγμή που θα βρω αυτό το κάτι, αυτή τη λεπτομέρεια που θα με πείσει πως αξίζει να μοιραστώ με το κοινό αυτό που σκέφτηκα». Η Λίντα Καπετανέα, διεθνώς καταξιωμένη χορογράφος και χορεύτρια και ένα από τα δύο ιδρυτικά μέλη της ομάδας Rootless Root, είναι η νέα Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας. Αυτό που περιγράφει είναι η καθημερινή της ρουτίνα, μια αναμέτρηση με τις αντοχές του μυαλού και τις δυνατότητες του σώματός της, αλλά κυρίως είναι ο τρόπος που προσεγγίζει την τέχνη της, από όποια θέση κι αν την υπηρετεί: με αγάπη, πάθος και πολλές ώρες δουλειάς.

 

kapetanea

«Δεν ανέλαβα τη διεύθυνση του Φεστιβάλ για να αφήσω τον χορό. Δεν έχω σταματήσει τίποτα, ούτε σκοπεύω να το κάνω. Συνεχίζω τα πάντα κανονικά, απλώς κοιμάμαι λιγότερο». Τελειομανής και εργατική, από τον Οκτώβριο που ανέλαβε τα νέα της καθήκοντα έως και τις αρχές της άνοιξης, έβλεπε ομάδες, κρατούσε σημειώσεις, έσβηνε, αναθεωρούσε. «Αντιμετώπισα το φεστιβάλ σαν να ήμουν ο μοναδικός θεατής του. Το σχεδίασα όλο μόνη μου, έχοντας ως κύριο γνώμονα για την απόφασή μου το ποιες παραστάσεις θα ήθελα να παρακολουθήσω εγώ και ποιες εξυπηρετούσαν το θέμα και τους στόχους που έχω θέσει. Θυμήθηκα πως κι εγώ, όταν ήμουν νέα, είχα δει κάποια σχήματα που με έκαναν να θέλω να ανέβω λυσσασμένα στη σκηνή. Επιζητώ να “μεταδώσω” αυτή την ανάγκη στις νέες γενιές χορευτών, να θρέψω τα όνειρά τους. Αυτούς έχω κυρίως στον νου μου, αυτούς θέλω να εμπνεύσω, όπως και τον απλό κόσμο, εκείνους που θεωρούν πως ο σύγχρονος χορός είναι κάτι που δεν τους αφορά».


Το πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης εξερευνά τις αμέτρητες δυνατότητες του ανθρώπινου σώματος, τα όρια της κίνησης και της ύπαρξης, και περιλαμβάνει από παγκόσμιες πρεμιέρες, street dance από το δίδυμο Marquese Scott & Poppin John και παραστάσεις για παιδιά έως ομάδες σύγχρονου τσίρκου, όπως η Svalbard Company, και έργα με πολύπλευρους καλλιτέχνες, όπως ο Olivier de Sagazan, o Josef Nadj και ο Wim Vandekeybus. Οι περισσότερες παραστάσεις θα φιλοξενηθούν στο Μέγαρο Χορού, ενώ θα τοποθετηθεί και μια σκηνή στην κεντρική πλατεία της πόλης. «Υπάρχουν Καλαματιανοί που ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει κάθε καλοκαίρι στον τόπο τους. Υπάρχει ακόμα κόσμος που νομίζει πως ο χορός είναι κάτι δύσκολο, που απευθύνεται σε ένα ειδικό κοινό με ελιτίστικη συμπεριφορά και ενδιαφέροντα. Ο μόνος τρόπος για να διαλύσω αυτή την εντύπωση ήταν να προσφέρω κάποιες παραστάσεις με ελεύθερη είσοδο. Σημαντικοί δημιουργοί θα δείχνουν για μισή ώρα δείγμα της δουλειάς τους, ώστε να έρθουν όλοι σε επαφή με τον σύγχρονο χορό και αυτά που εκφράζει, απαλλαγμένοι από τις προκαταλήψεις που μπορεί να γεννά ένας χώρος και ένας επίσημος θεσμός».

 

Linta-Kapetanea8

Στην ερώτηση ποιες είναι οι φιλοδοξίες της για τη φετινή διοργάνωση, απαντά σαν μικρό κορίτσι, βιαστικά, ειλικρινά και αυθόρμητα: «Θέλω το φεστιβάλ να γίνει το κεντρικό σημείο αναφοράς στο τοπίο του χορού. Ονειρεύομαι ότι σε λίγα χρόνια θα μας περιλαμβάνουν στη λίστα με τις πιο σημαντικές διοργανώσεις όλες οι κορυφαίες ομάδες». Λίγο αργότερα, όταν η συζήτηση έχει προχωρήσει σε άλλα θέματα, θα επανέλθει σε αυτήν την ερώτηση, παραπέμποντάς με στην απάντηση που έδωσε στη Συνέντευξη Τύπου. «Στόχος μου είναι ένα φεστιβάλ δυναμικό και ανοιχτό στη διεθνή κοινότητα, στο κοινό όλων των ηλικιών, στις τέχνες, στις συνεργασίες, αφοσιωμένο στην εκπαίδευση και την έρευνα, δοτικό στους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς». Αυτό ακριβώς θέλει και προς αυτή την κατεύθυνση θα στρέψει όλες τις δυνάμεις της – όμως η πρώτη απάντηση αποδίδει καλύτερα τον μαχητικό της χαρακτήρα.


Ως εξαιρετική ευκαιρία για να αποδείξει την εργατικότητα και τις ηγετικές της ικανότητες χαρακτήρισε την πρόταση και ο σύντροφός της στη ζωή και στην τέχνη, Jozef Frucek. «Με στήριξε σε όλα τα επίπεδα, ψυχολογικά, συναισθηματικά, αλλά και σε πρακτικά ζητήματα που αφορούσαν τα παιδιά μας. Άλλωστε, αυτά αδίκησα περισσότερο αποδεχόμενη την πρόταση να εργαστώ για το φεστιβάλ, τους στέρησα πολύτιμο χρόνο που θα περνούσαμε μαζί».


Τη ρωτώ πώς θα αισθανόταν αν τα παιδιά της ακολουθούσαν τα βήματα των γονιών τους. Η κόρη τους ήταν νεογέννητη όταν η Λίντα και ο Josef ίδρυσαν το 2006 τους Rootless Root και ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο παρουσιάζοντας τη δουλειά τους. «Τα παιδιά μου έχουν μεγαλώσει μέσα στο στούντιο, τόσο η κόρη μου όσο και ο γιος μου, που είναι τώρα 5,5 χρονών. Δεν θα τα εμποδίσω. Αν το αγαπήσουν όπως το αγάπησα εγώ, θα ανταμειφθούν. Δεν έχω κάνει κάτι άλλο, μόνο χορό κάνω στη ζωή μου και από αυτό ζω».


Υποστηρίζει ότι ακόμα κι αν φτάσει στο σημείο που δεν θα μπορεί να σταθεί στη σκηνή, θα χορεύει όσο αντέχει το σώμα της. «Διαπιστώνεις πως μεγαλώνοντας το σώμα του χορευτή γίνεται πιο έξυπνο. Νομίζεις πως οι αντοχές μειώνονται, ωστόσο έχει σημασία η εμπειρία. Σκέφτεσαι περισσότερο τον εαυτό σου, ερμηνεύεις, δεν εκτελείς απλώς μια χορογραφία. Ξέρεις πλέον πώς θα σταθείς στη σκηνή και αυτό είναι που προσπαθώ να μεταφέρω και στους μαθητές μου στη διάρκεια των σεμιναρίων. Προσπαθώ να τους μάθω πως το σημαντικότερο είναι να μπορέσουν να σταθούν στη σκηνή χωρίς να τους “κατασπαράξει”. Επιδιώκω να γίνουν ανεξάρτητοι, να μην κοιτάζουν να εκπληρώσουν το δικό μου όραμα, να ανακαλύψουν τα λάθη και τις δυνατότητές τους. Αν το καταφέρουν μόνοι τους, χωρίς να τους το υποδείξω εγώ, αυτή η γνώση θα γίνει κτήμα τους και θα τους συντροφεύει σε κάθε βήμα».

 

Linta-Kapetanea1

 

Στο πλαίσιο του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού της Αθήνας ( 04-27/05) θα συναντηθεί επί σκηνής με τον Edivaldo Ernesto,τον εξαιρετικό αυτοδίδακτο χορευτή από τη Μοζαμβίκη (επίσης, καλεσμένο του φετινού Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας), σε ένα έργο που τιτλοφορείται «Half the Truth». «Σε κάθε έργο το ίδιο θέμα δουλεύεις, όσο κι αν αλλάζει ο τίτλος, την αλήθεια στην κίνηση αναζητάς, τι είναι αυτό που υπαγορεύει τον τρόπο που κινείσαι». Ποιος, λοιπόν, κατά τη γνώμη της θα μαγνητίσει το βλέμμα του κοινού σε αυτή τη χορογραφία που υπογράφουν από κοινού; «Είμαι πολύ εγωίστρια και νομίζω πως οι περισσότεροι καλλιτέχνες είναι έτσι. Θέλω τα μάτια όλων να είναι στραμμένα πάνω μου όταν χορεύω. Ακόμη κι αν μοιράζομαι τη σκηνή με άλλους πέντε χορευτές, διεκδικώ το κοινό να κοιτάζει μόνο εμένα. Όταν βγω στη σκηνή έχω καθαρά ανταγωνιστική σχέση με τους άλλους, γίνομαι λιοντάρι, δείχνω δόντια».

 

—24ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, από 13 έως 22/07, www.kalamatadancefestival.gr


Φωτογραφίες: Χρήστος Θεολόγου

Fashion Editor: Σίσσυ Σουβατζόγου

Make up & Hair: Δήμητρα Αλτάνη (D-Tales)


Σε όλες τις λήψεις τα ρούχα είναι Ioanna Kourbela.

 

Κείμενο: Ξένια Γεωργιάδου

Tags: