Η συναρπαστική τριλογία της Πασχαλίας Τραυλού για τον ρατσισμό και τον έρωτα

Παρασκευή, 29/06/2018

 

Η συγγραφέας Πασχαλία Τραυλού υφαίνει μια συγκλονιστική ιστορία για τον ρατσισμό και τον έρωτα, την προκατάληψη και την ελευθερία

Η Πασχαλία Τραυλού ανήκει στο είδος των ανθρώπων που σε παρασύρουν. Ακούς τις ιστορίες της και αναρωτιέσαι πού κρύβονται τόσες ζωές, τόσες ανάσες. Συναντιόμαστε ένα μεσημέρι αφού έχει συμπληρώσει δέκα ώρες δουλειάς. Μοιάζει με φοιτήτρια. Γελά με ένα γέλιο αφοπλιστικό. Είναι παντρεμένη, περήφανη μαμά ενός γιου και από τις πιο δημοφιλείς συγγραφείς της νέας γενιάς, που βρίσκει χρόνο να γράψει μεταξύ 5 και 7 το πρωί. «Είναι άσκηση, μαθητεία», εξηγεί. Δεν ήρθε τυχαία ούτε εύκολα. Σπούδασε ελληνική φιλολογία, παρακολούθησε μεταπτυχιακό πρόγραμμα για τη λατινική ποίηση και συνέχισε με μεταπτυχιακά σε ζητήματα φύλου στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και στρατηγικής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας. Μεγαλωμένη σε μια οικογένεια που την έμαθε να σέβεται ό,τι διαβάζει, κερδίζει με τη δουλειά της την ελευθερία να γράφει αυτά που θέλει.


Τα μυθιστορήματά της έχουν πουλήσει περισσότερα από 360.000 αντίτυπα και φέτος παρουσιάζει την πρώτη τριλογία, από τις εκδόσεις Διόπτρα. Ο πρώτος τόμος, με τίτλο «Θεοί από στάχτη» κυκλοφόρησε τον Μάρτιο, ο δεύτερος με τίτλο «Άνθρωποι από στάχτη» θα βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία 6 Ιουνίου και δεν αποκλείει εκτός από τρίτο να υπάρξει τελικά και τέταρτος. Αναφέρεται σε μια τραυματική περίοδο της Ελλάδας και στην περιπετειώδη ζωή ηρώων για τους οποίους η κάθαρση έρχεται με αισχυλικό τρόπο. Πρωταγωνίστρια είναι η Ροζαλία Σεφεριάδη, κόρη Μικρασιατών στη Θεσσαλονίκη του 1914 και αργότερα στο Παρίσι και στο Βερολίνο του πολέμου, όπου συνθλίβεται οτιδήποτε ανθρώπινο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. «Μεγαλωμένη μεταξύ Εβραίων και Χριστιανών, “δύσχρηστη” από την αρχή, ξεροκέφαλη όσο και ελεύθερη, ανεξάρτητη όσο και αυτοκαταστροφική», εξηγεί η δημιουργός της. «Αν υπάρχει θεός, θα πρέπει να μου ζητήσει συγνώμη. Αυτή η φράση, γραμμένη από το χέρι ενός κρατούμενου σε έναν τοίχο του Άουσβιτς, αποτέλεσε τη βάση για την υπόθεση. Αυτή και η στάχτη…»


Δουλεύει εμμονικά με τις λέξεις, κοιτά και ξανακοιτά τα γραπτά και αυτή η οδύνη για τη δημιουργία ενός βιβλίου είναι η σωτηρία της. «Ξεκινώ από το κεντρικό θέμα, ακολουθεί η πληροφορία, το ψυχογράφημα των ηρώων και η πλοκή ,την οποία καταστρατηγώ στην πορεία, αλλά είναι απαραίτητη ως οδηγός», εξηγεί. Η έρευνά της για το ολοκαύτωμα ξεκίνησε το 2011 και μέχρι το 2015 ακολουθούσε στο μυαλό της τις πορείες των ανθρώπων. «Τούρκοι, Έλληνες, Γερμανοί, Εβραίοι, ομοφυλόφιλοι, γυναίκες, άντρες, φτωχοί, πλούσιοι, αρτιμελείς, ανάπηροι, όλοι βρίσκονται κάποια στιγμή αντιμέτωποι με τον ρατσισμό, την ανάσα του οποίου αισθάνεται κανείς πολύ κοντά και σήμερα. Εντάσσομαι σιγά σιγά στον κόσμο τους κρυμμένη πίσω από πρόσωπα ή κλέβοντας στιγμές». Ατέλειωτες ώρες δουλειάς που έχουν ανταμειφθεί από το κοινό. «Σκαλίζω το σκοτάδι των ηρώων. Με τον ψυχολογικό εξωραϊσμό δεν πετυχαίνεις την κάθαρση. Για μένα γυναικεία λογοτεχνία είναι τίτλος τιμής. Ο Καμύ έλεγε ότι ο μόνος τρόπος να διαπραγματευτεί κανείς σε έναν ανελεύθερο κόσμο είναι να γίνει τόσο απόλυτα ελεύθερος ώστε η ίδια η ύπαρξή του να είναι μια πράξη εξέγερσης». Για την Πασχαλία Τραυλού, είναι κανόνας ζωής.

 

Travlou_books

Κείμενο: Τατιάνα Οικονομίδου

Tags: