Ποια είναι η «νέα Romy Schneider»;

Πέμπτη, 20/12/2018

 

Την αποκαλούν «νέα Romy Schneider», όταν όμως βλέπεις την Paula Beer από κοντά, διαπιστώνεις πως έχει τη δική της, μοναδική αύρα

Η μικροκαμωμένη Γερμανίδα καλλονή με τα γατίσια, καταπράσινα μάτια (σαν εκείνα της Romy) έγινε γνωστή στο ευρύτερο κοινό το 2016, όταν πρωταγωνίστησε στο Frantz του François Ozon, ένα ερωτικό δράμα τοποθετημένο στη Γαλλία μετά τον Αʹ Παγκόσμιο Πόλεμο, για το οποίο κέρδισε στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας το βραβείο Marcello Mastroianni για ανερχόμενη ηθοποιό. Ήταν αδύνατο να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της, και το ίδιο συμβαίνει στο Transit του Christian Petzold, ένα δυστοπικό όσο και πανέμορφο εικαστικά δράμα, τοποθετημένο κάπου ανάμεσα στη Μασσαλία του χθες (όταν Γερμανοί πρόσφυγες προσπαθούν να δραπετεύσουν από την κατεχόμενη από τους Ναζί περιοχή) και του σήμερα (όλος ο σχεδιασμός παραγωγής, ντεκόρ, κοστούμια κ.λπ., έχει αναφορές στο παρόν), που συμμετείχε στο Διαγωνιστικό Τμήμα της 68ης Berlinale. Η 23χρονη Beer, με τον αέρα μιας ήδη καταξιωμένης ηθοποιού και σταρ, μιλάει με πάθος για τον χαρακτήρα που υποδύεται στο Transit, μια νέα γυναίκα που ψάχνει απεγνωσμένα τον σύζυγό της, ενώ προσπαθεί, ανέλπιδα, να δραπετεύσει κι εκείνη από τη δική της κόλαση.

 

01-TRANSIT-Foto-Marco-Kruger-©-Schramm-Film

Η Paula Beer και ο Franz Rogowski σε σκηνή από την ταινία Transit. (Φωτό: Marco Krüger © Schramm Film)

 

–Να υποθέσουμε ότι ο τίτλος της ταινίας έχει διπλό νόημα;

Ακριβώς. Η Μαρί όλο και περιμένει κάτι στην ταινία, τη βίζα της, τον άντρα της που άφησε πίσω… Βρίσκεται σε μια διαδικασία «μετάβασης», εγκλωβισμένη όμως ταυτόχρονα και σ’ έναν «άχρονο» κόσμο. Δεν ελέγχει τίποτα. Μ’ έχουν ρωτήσει αν είναι μυστηριώδης χαρακτήρας. Νομίζω είναι μάλλον το αντίθετο: ένας κοινός άνθρωπος, χαμένος μέσα στις δικές του ανασφάλειες, φοβίες, ενοχές, που προσπαθεί να βρει και πάλι το νόημα της ζωής, αλλά ποιο νόημα και ποιας ζωής; Του χθες; Του σήμερα; Του αύριο; Η Μαρί δεν ξεκουράζεται ποτέ, δεν σταμάτα ποτέ να σκεφτεί, απλώς ψάχνει. Από την άλλη, είναι κι ένας συναρπαστικός χαρακτήρας. Συμπάσχεις, τον ακολουθείς, γιατί θέλεις να δεις τι θα του συμβεί στο τέλος. Ή τουλάχιστον, αυτό ελπίζω.

 

–Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Anna Seghers, που τοποθετείται χρονικά στον Βʹ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Christian Petzold χρησιμοποιεί τον πόλεμο σαν αλληγορία, για να μιλήσει για το σύγχρονο πρόβλημα του προσφυγικού. Άλλοι βρήκαν τολμηρό κι εύστοχο το σκηνοθετικό του τέχνασμα κι άλλοι παρατραβηγμένο. Εσείς;

Μπορεί να μπερδεύει τον θεατή λίγο στην αρχή, το ξέρω. Το έπαθα κι εγώ όταν πρωτοείδα το φιλμ. Χάθηκα για λίγο. Αλλά αυτό φαντάζομαι πως ήθελε να πετύχει και ο Christian. Το κοινό να μην αντιλαμβάνεται μόνο μια συγκεκριμένη εποχή, αλλά πολλές μαζί, γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται. Στο τέλος, ενθουσιάστηκα. Δεν είναι κάτι που βλέπουμε συχνά στο σινεμά.

 

92-TRANSIT-Foto-Christian-Schulz,-(c)-Schramm-Film

(Φωτό: Christian Schulz © Schramm Film)

 

–Πώς προετοιμαστήκατε για τον ρόλο;

Ο Christian, όπως κάνει άλλωστε σε όλες τις ταινίες του, έδωσε μεγάλη προσοχή στο σενάριο και στους διαλόγους. Με έβαλε να διαβάσω αρκετές φορές το σενάριο και το συζητήσαμε μετά εκτενώς, ενώ για κάθε σκηνή μού έβαλε ν’ ακούσω και το αντίστοιχο μουσικό κομμάτι που είχε στον νου του. Επίσης, μου έδειξε επίκαιρα της εποχής και αποκόμματα εφημερίδων εκείνης της περιόδου. Και κάναμε πολλές, πολλές πρόβες. Στο τελικό αποτέλεσμα έπαιξε μεγάλο ρόλο και ο Franz (σ.σ. Rogowski, συμπρωταγωνιστής της). Μερικές φορές, ξέρετε, είναι καταλυτική η επιλογή του ηθοποιού με τον οποίο θα συνεργαστείς σε μια ταινία. Δέσαμε καταπληκτικά μεταξύ μας στα γυρίσματα. Είναι ένας πραγματικά εξαιρετικός ηθοποιός και πολύ δοτικός ως άνθρωπος.

 

–Μιλάτε γαλλικά. Γνωρίζατε από πριν τη γλώσσα ή πήρατε μαθήματα ειδικά για την ταινία;

Πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, έμεινα έναν μήνα στη Μασσαλία, όπου έκανα ιδιαίτερα γαλλικών, κι έτσι βρήκα την ευκαιρία να γνωρίσω και την πόλη. Η όλη εμπειρία με βοήθησε πάρα πολύ για τον ρόλο – κυρίως, στο να μη χάνομαι! Αν θυμάστε, η Μαρί περιπλανιέται όλη μέρα στα σοκάκια της. Αν μου πείτε τώρα να κάνω έναν γύρο στο κέντρο με κλειστά μάτια, θα το κάνω.

 

–Άσχετο ή μάλλον σχετικό: Οτιδήποτε φοράτε εντός κι εκτός οθόνης σάς πάει, ακόμα κι αν αυτό είναι ένα κρινολίνο. Με τη μόδα πώς τα πάτε; Την ακολουθείτε πιστά ή όχι; 

Ναι, την ακολουθώ, αρκεί να είναι κάτι σε μαύρο. Άντε και σε λευκό!

 

 Δείτε εδώ το instafeed του gynaikamagazine.gr

Κείμενο: Χριστίνα Μπίθα

Tags: